Meer informatie is te lezen in het verantwoordelijk bosbeheer gedeelte voor deze regio.

Inhoud:

  1. Microklimaat en houtaankap
  2. Het bepalen van de kaprichting
  3. Aangrenzende kapmethode
  4. Geleidelijke houtkap: drie mogelijkheden
  5. Onderhouden van het kapgebied

Microklimaat en houtaankap

Nadat er in een gebied hout is gekapt, kan het microklimaat daar sterk veranderen, temperatuur en vochtigheid van lucht en bodem ondergaan veranderingen, maar er vinden ook veranderingen plaats op het gebied van lichtinval en windpatronen. Om te voorkomen dat er teveel veranderingen plaatsvinden, passen onze bosbouwdeskundigen een aantal kaptechnieken toe die groei, regeneratie en biodiversiteit bevorderen. Zij besteden uitgebreid aandacht aan de richting waarin hout gekapt wordt, waar gekapt wordt, hoe gekapt wordt en hoe naastgelegen gebieden er uit zien.

Bossen worden, om het bosbeheer te vergemakkelijken, opgedeeld in gebieden van 0.5 x 1.0 km; 1.0 x 1.0 km; 2.0 x 2.0 km, afhankelijk van het landschap en lokale eisen aan het bosbeheer. In gebieden met volgroeide bossen liggen de kapgebieden vaak aan een lange 'strip', de kapgebieden liggen hier aaneengeschakeld aan vast.

De beste vorm voor een kapgebied is een rechthoek. Als de toekenning van een kapgebied wordt omringd door jongere uitgroeien, wordt de vorm van de toekenning hierop aangepast.

De maximale breedte van een kapgebied kan 100, 150 of zelf 500 meter zijn, afhankelijk van een aantal criteria. Over het algemeen: hoe breder het kapgebied is, hoe moeilijker het is voor het bos om te herstellen, en hoe groter de ecologische gevolgen, maar hoe makkelijker het kappen. Goede omstandigheden voor natuurlijke regeneratie worden gewaarborgd als de breedte van het gebied niet tweemaal de lengte van omliggende gebieden overschrijdt, zodat zaden van naburige en ongekapte gebieden kunnen inwaaien.
 

Western Russia Microclimate

 

Het bepalen van de kaprichting

Onze bosbouwkundigen kiezen eerst zorgvuldig een startpunt en daarna een richting, voordat zij verder gaan met houtkap. De kaprichting wordt over het algemeen gekozen op basis van de windstromen in het gebied. Op die manier wordt het bos waarin gekapt is beschermd van schadelijke windstoten en vallen er minder bomen om vanwege windkracht. Daarnaast wordt er op die manier rekening gehouden met inwaaien van zaden vanaf de zijkanten van het gebied, hetgeen zorgt voor een beter natuurlijk herstel van het gebied.

Met het kiezen van de kaprichting moet ook worden gekeken of dit van noord tot zuid gaat, of van west naar oost. Wanneer er bijvoorbeeld van west naar oost gebeurt, komt een groot gedeelte van het kapgebied in de schaduw te liggen. Dit zorgt voor lagere temperaturen en minder verdamping van water en daarmee een vochtige maar koude bodem.

De meest voorkomende kaprichting in de Ryazan regio (gematigd klimaat), is van noord naar zuid, zodat de kapgebieden genoeg warmte en licht ontvangen en de grond niet te vochtig blijft.

Aangrenzende kapmethode

De tijd die verstrijkt tussen het kappen in aangrenzende gebieden noemen wij de aangrenzende kapmethode. Deze kapmethode wordt direct of in gedeelten toegepast, bomen in aangrenzende gebieden worden pas gekapt als er voldoende herstel heeft plaatsgevonden in het oorspronkelijke gebied. Vaak duurt het drie tot vijf jaar voordat het zo ver is.

Oak Abutting Method Example

Om er voor te zorgen dat er jaarlijks op ecologisch verantwoorde wijze eik wordt gekapt, wordt het kapgebied opgedeeld in verschillende lijnen. De breedte van deze lijnen kan smal (50 meter), gemiddeld (50 - 100 meter) en breed (100 - 250 meter) zijn.

De breedte van de het kapgebied en de lijnen heeft veel en direct invloed op het microklimaat van het kapgebied en daarmee ook de regeneratie van het gebied. Hoe breder de lijnen, hoe slechter het gebied van regenereren. In loofbossen hanteren onze bosbouwkundigen daarom een breedte van maximaal 100 meter, omdat dit voor de beste mogelijkheden voor bosvernieuwing zorgt.

Het aantal kapgebieden wordt berekend per kilometer en is afhankelijk van de breedte, invloed van de wind op nog staande bomen en economische overwegingen. Ook worden lokale omstandigheden variabelen in de berekening meegenomen: als het kapgebied smaller is dan 50 meter, mogen er per kilometer vier gebieden voorkomen. Als het gebied 50 - 100 meter breed is, maximaal twee en als het kapgebied breder is dan 100 meter maximaal één per kilometer. De reden hier voor is dat het essentieel is dat er genoeg bos blijft staan, veel meer dan er gekapt wordt.

 

Onze gouden regel voor West-Rusland (en Siberië):
Beging niet met kappen in een nieuwe gedeelte, voordat het eerste gedeelte is hersteld.

 

Geleidelijk houtkap: drie mogelijkheden

Gelijkmatig-geleidelijk - wordt uitgevoerd door in alle gedeelten van het bos te kappen, maar wel binnen één leeftijdsklasse van de bomen

Groeps-geleidelijk - de bomen worden gekapt in groepen, waarbij de onderlaag en het staande gedeelte van het bos tegelijk worden gekapt. Ook worden er jonge bomen gekapt. Als er in het gebied meer dan 0.5 hectare wordt gekapt, wordt dit aangeduid als een 'leegte'. Als er gehele groepen worden gekapt, wordt er dus niet zozeer gekapt op één leeftijdsklasse maar op meerdere klassen.

Lange-termijn geleidelijk - in gebieden maar een jongere generatie bomen duidelijk valt te onderscheiden van een volwassen generatie, wordt deze niet gekapt. De tweede kap vindt pas plaats nadat ook de jongere bomen een leeftijd van 30 tot 40 jaar hebben bereikt. Een voorwaarde voor deze methode is dat er voldoende jonge bomen staan die op een later tijdstip alsnog kunnen worden gekapt, als zij volwassen zijn. Er worden ongeveer 400 bomen per een hectare gekapt.

Geleidelijke houtkap wordt altijd volgens de volgende stappen uitgevoerd:

1) Voorbereiding - 20-25% wordt gekapt om de bodem beter geschikt te maken voor nieuwe zaden en daarmee bomen;

2) Inzaaien - 3 tot 5 jaar na de eerste stap worden nogmaals 20-25% van bomen gekapt;

3) Groeiperiode - een periode waarin de nieuwe bomen tot ongeveer een halve meter groot kunnen groeien;

4) Schoonmaken - een periode waarin de jonge bomen 1 - 2 meter hoog zijn, in deze periode wordt het gebied opgeschoond.

Het spreekt voor zich dat groeps-geleidelijke kap beter voor de ecologische balans van een bos is dan gelijkmatige-geleidelijke kap. Onze bosbouwkundigen passen beide methoden toe, omdat Ryazan een gevarieerd gebied is waarbij in de vele aanwezige bossen andere methoden moeten worden toepast.

Onderhouden van het kapgebied

Om de bodem te beschermen tegen vergaande uitdroging en wegspoelen vanwege erosie, is het nodig dat er kleine takken en ander 'puin' blijft liggen, zeker in de droge en zeer droge eiken bossen, evenals in gebieden waar natuurlijk water beschermd is.

Kreupelhout biedt natuurlijke bescherming waardoor jonge zaden sneller en beter tot groei kunnen komen. Het kreupelhout zelf wordt ook onderhouden tijdens de houtkap. Een gezond kreupelhout als bomen worden gekapt in diepe sneeuw of als er speciale technieken worden gebruikt om stammen uit het kapgebied te halen. Het verwijderen van gekapte stammen uit het gebied en het brengen er van naar de wegen noemt men 'forrest skidding'.

Om er voor te zorgen dat eik, essen en andere waardevolle bomen opnieuw groeien, zaaien onze bosbouwkundigen opnieuw zaden in de ondergroei van gebruikte kapgebieden. Ze maken de boden los en verwijderen onder andere dennenbomen.

Als voorbeeld: wanneer onze bosbouwkundigen grote stapels takken verwijderen, dan worden deze weggehaald uit het zaaigebied van eiken zodat ze de groei van jonge eiken niet belemmeren.

 

Introduction to Russian Ecology